om ook nog tijd te vinden om een blogje te schrijven. Wat dat betreft moet ik het me nog wel een beetje aanwennen, want eigenlijk zou ik het liefst een paar keer in de week bloggen. Maar goed, afgelopen weekend mochten wij ons 12,5 jarig huwelijk vieren en aangezien ons huisje eindelijk een beetje toonbaar begint te worden, vonden we dat een leuke gelegenheid om wat familie en vrienden uit te nodigen. Maar ja, daarvoor moesten er nog wel wat dingen gebeuren. Om te beginnen moest ik nog ongeveer mijn hele woonkamer schilderen... Dus dat heb ik afgelopen donderdag gedaan... In mijn eentje... (Wat resulteerde in een onherroepelijke spierpijn die nu pas een beetje begint weg te ebben.) En toen moesten er boodschappen gedaan worden en een buffet voorbereid. En manlief moest nog zorgen dat we fatsoenlijk het licht aan konden doen (anders dan alleen een paar sfeerlampjes). Dág tijd om te bloggen, of nog belangrijker: te haken!
Nu had ik daarvóór wel al tijd gehad om wat dingen af te maken. Na m'n vorige blogje was ik helemaal in de stemming! De sprei is op tijd afgekomen en is inmiddels meegegeven richting Hongarije. Maar ja, in de bovengenoemde hectiek ben ik helemaal vergeten om er een foto van te maken! Helaas, maar niets aan te doen.
Ook mijn colsjaal is afgekomen. Die haakte zo lekker weg, dat was met een paar avondjes bekeken. En hij is net zo lekker zacht en knuffelig als ik me had voorgesteld!
Ondertussen ben ik weer begonnen aan iets nieuws: Mijn eerste omslagdoek.
Ik vond bij de Wibra dit garen met kleurverloop in een acryl/wol/mohair mix. Het zag er zo leuk uit! Blauw is op dit moment helemaal mijn kleur! Ik heb een leuk patroontje gevonden voor een rozet en die haak ik "as-you-go" aan elkaar.
Als klap op de vuurpijl heb ik vandaag ook nieuw garen besteld om aan een nieuwe deken te beginnen. Dit keer één voor op de bank, dus de kleurtjes passen bij de woonkamer. Ik heb het besteld bij Wol en Zo. Daar is tot morgen 10% korting op alles in haar winkeltje (met de kortingscode op de Home pagina). Daarbij heeft ze ook nog leuke aanbiedingen waar met de kortingscode nog meer af gaat. Daar wordt je toch blij van!
dinsdag 25 september 2012
dinsdag 11 september 2012
Aah, wat is het toch een heerlijk gevoel...
...om dingen af te krijgen. :)
Met al die onafgemaakte projectjes, vond ik het toch wel tijd worden om ook eens wat af te krijgen. Dus heb ik dit weekend mijn naaimachine maar eens afgestoft zodat ik een binnenkussentje kon naaien voor mijn blooming flower kussen. Die had ik al even klaar, maar ja, hij moest nog in elkaar gezet worden en dan moest er toch eerst een kussentje tussen. Ik heb 'em gemaakt naar het fantastische patroon van Lucy van Attic 24. Velen hebben hem al gemaakt, maar het is ook zo'n leuk kussen!
Dan moet ik misschien eerst maar uitleggen waarom ik die naaimachine niet eerder te voorschijn kon toveren...
Wij zijn aan het verbouwen... Met het Hemelvaartweekend zijn we begonnen met slopen en sindsdien hebben wij maandenlang op de bovenverdieping gebivakkeerd. Gelukkig slapen de kids op zolder, zodat we ook redelijk ruimte hadden om te leven. Op de overloop een geïmproviseerde keuken, de studeerkamer van manlief werd een soort woonkamertje waar we tv konden kijken, een tafel op de ouderslaapkamer zodat in ieder geval de kids aan tafel kunnen eten en de hobbykamer van mams moest ineens ruimte bieden aan de koelkast en de oven en was bovendien de plek waar de kids konden computeren. Tel daarbij op dat ook de complete inventaris van de benedenverdieping weggeborgen moest worden en dan blijft er ineens heel weinig ruimte over om 'even' je naaimachine neer te zetten.
Gelukkig is het ergste inmiddels voorbij. Ik kan nog niet zeggen dat we op orde zijn, maar er kan weer geleefd worden beneden. Sinds anderhalve week heb ik zowaar weer een keuken waar gekookt kan worden! En heb ik weer een gootsteen! Jawel, na drie en een halve maand improviseren, is het verbazend waar een mens blij van kan worden! :)
Langzaamaan verhuist dus ook de inventaris weer naar beneden en kon ik zowaar voldoende ruimte op mijn bureau vrijmaken voor mijn naaimachine! (In combinatie met dat kussentje dan, want als ik iets ingewikkelders wil maken, is er toch echt eerst een grotere opruimsessie nodig.)
Het voelde zo lekker om iets af te krijgen, dat ik vervolgens de sprei maar weer heb opgepakt. Ik ben bezig met de rand, dus op zich is het niet zo veel werk meer. Bovendien is het de bedoeling dat deze sprei naar Hongarije gaat, dus is het fijn dat, als mijn schoonouders hier een dezer dagen zijn, ze de sprei meteen mee kunnen nemen. Dan kunnen ze er voor de winter nog iemand blij mee maken.
Mijn schoonouders wonen sinds anderhalf jaar in Hongarije en proberen daar de (vaak arme) bevolking te ondersteunen. Dit doen ze o.a. met ingezamelde kleding en dekens. Als je het leuk vind, kun je eens op de website van hun stichting kijken: Hart voor Hongarije.
Als je iets afmaakt, is het natuurlijk ook leuk om weer iets nieuws te beginnen. Dit weekend was het zulk lekker weer, dat ik het even niet zag zitten om met die grote sprei op schoot te gaan zitten. Vrijdag was ik bij Zeeman en vond daar wol dat zo lekker zacht was, dat ik daar gewoon een sjaal van móet haken. Toen ik het kocht dacht ik nog zó "dat laat ik nog wel een paar weekjes liggen, totdat die andere dingen af zijn". Maar zondag zocht ik dus iets dat lekker handzaam was en toen leek een sjaal wel zo ideaal! :)
Dus gezocht naar een leuk patroontje en die vond ik bij Drops. Deze sjaal moest driehoekig worden, maar ik had al gauw door dat ik dat never nooit ging redden met de vier bollen die ik had gekocht. Dus toen maar weer een stukje uitgehaald en nu wordt het een col sjaal:
Ik ga weer lekker verder haken!
Met al die onafgemaakte projectjes, vond ik het toch wel tijd worden om ook eens wat af te krijgen. Dus heb ik dit weekend mijn naaimachine maar eens afgestoft zodat ik een binnenkussentje kon naaien voor mijn blooming flower kussen. Die had ik al even klaar, maar ja, hij moest nog in elkaar gezet worden en dan moest er toch eerst een kussentje tussen. Ik heb 'em gemaakt naar het fantastische patroon van Lucy van Attic 24. Velen hebben hem al gemaakt, maar het is ook zo'n leuk kussen!
Dan moet ik misschien eerst maar uitleggen waarom ik die naaimachine niet eerder te voorschijn kon toveren...
Wij zijn aan het verbouwen... Met het Hemelvaartweekend zijn we begonnen met slopen en sindsdien hebben wij maandenlang op de bovenverdieping gebivakkeerd. Gelukkig slapen de kids op zolder, zodat we ook redelijk ruimte hadden om te leven. Op de overloop een geïmproviseerde keuken, de studeerkamer van manlief werd een soort woonkamertje waar we tv konden kijken, een tafel op de ouderslaapkamer zodat in ieder geval de kids aan tafel kunnen eten en de hobbykamer van mams moest ineens ruimte bieden aan de koelkast en de oven en was bovendien de plek waar de kids konden computeren. Tel daarbij op dat ook de complete inventaris van de benedenverdieping weggeborgen moest worden en dan blijft er ineens heel weinig ruimte over om 'even' je naaimachine neer te zetten.
Gelukkig is het ergste inmiddels voorbij. Ik kan nog niet zeggen dat we op orde zijn, maar er kan weer geleefd worden beneden. Sinds anderhalve week heb ik zowaar weer een keuken waar gekookt kan worden! En heb ik weer een gootsteen! Jawel, na drie en een halve maand improviseren, is het verbazend waar een mens blij van kan worden! :)
Langzaamaan verhuist dus ook de inventaris weer naar beneden en kon ik zowaar voldoende ruimte op mijn bureau vrijmaken voor mijn naaimachine! (In combinatie met dat kussentje dan, want als ik iets ingewikkelders wil maken, is er toch echt eerst een grotere opruimsessie nodig.)
Het voelde zo lekker om iets af te krijgen, dat ik vervolgens de sprei maar weer heb opgepakt. Ik ben bezig met de rand, dus op zich is het niet zo veel werk meer. Bovendien is het de bedoeling dat deze sprei naar Hongarije gaat, dus is het fijn dat, als mijn schoonouders hier een dezer dagen zijn, ze de sprei meteen mee kunnen nemen. Dan kunnen ze er voor de winter nog iemand blij mee maken.
Mijn schoonouders wonen sinds anderhalf jaar in Hongarije en proberen daar de (vaak arme) bevolking te ondersteunen. Dit doen ze o.a. met ingezamelde kleding en dekens. Als je het leuk vind, kun je eens op de website van hun stichting kijken: Hart voor Hongarije.
Als je iets afmaakt, is het natuurlijk ook leuk om weer iets nieuws te beginnen. Dit weekend was het zulk lekker weer, dat ik het even niet zag zitten om met die grote sprei op schoot te gaan zitten. Vrijdag was ik bij Zeeman en vond daar wol dat zo lekker zacht was, dat ik daar gewoon een sjaal van móet haken. Toen ik het kocht dacht ik nog zó "dat laat ik nog wel een paar weekjes liggen, totdat die andere dingen af zijn". Maar zondag zocht ik dus iets dat lekker handzaam was en toen leek een sjaal wel zo ideaal! :)
Dus gezocht naar een leuk patroontje en die vond ik bij Drops. Deze sjaal moest driehoekig worden, maar ik had al gauw door dat ik dat never nooit ging redden met de vier bollen die ik had gekocht. Dus toen maar weer een stukje uitgehaald en nu wordt het een col sjaal:
donderdag 6 september 2012
Een nieuw begin...
Al een tijdje loop ik met het idee in mijn hoofd om weer te gaan bloggen. Maar hoe, wat, waarover... Graag over mijn creatieve uitspattingen, maar niet beperkt tot één specifieke hobby (mijn hobbykamer barst niet voor niets uit z'n voegen van alle verschillende materialen) en het liefst ook met ruimte voor de andere leuke en gekke dingen die er in ons gezin gebeuren.
Maar voor nu is het dus vooral haken. En dan zou het natuurlijk te makkelijk zijn om maar met één ding tegelijk bezig te zijn. Dus probeer ik op moment de laatste hand te leggen aan een 1-persoons sprei, ben ik bezig met een tasje (eigenlijk bedoeld voor de zomer garderobe, maar goed) en liggen er ook nog een paar onafgemaakte kussens. Dwars daar doorheen heb ik in onze vakantie nog snel een paar babyslofjes gemaakt. Wij waren bij mijn schoonouders in Hongarije en een buurvrouw stond daar op het punt van bevallen. Daarom gauw op internet een patroontje gezocht en dat een beetje aangepast voor mijn veel dunnere Katia Capri garen, aangezien dat het enige was dat ik bij me had. Het was een beetje proberen, maar uiteindelijk met best een geslaagd resultaat:
Hopelijk kan ik binnenkort wat meer projectjes laten zien. Tot gauw!
Abonneren op:
Posts (Atom)





