Aah, wat is het toch een heerlijk gevoel...

...om dingen af te krijgen. :)
Met al die onafgemaakte projectjes, vond ik het toch wel tijd worden om ook eens wat af te krijgen. Dus heb ik dit weekend mijn naaimachine maar eens afgestoft zodat ik een binnenkussentje kon naaien voor mijn blooming flower kussen. Die had ik al even klaar, maar ja, hij moest nog in elkaar gezet worden en dan moest er toch eerst een kussentje tussen. Ik heb 'em gemaakt naar het fantastische patroon van Lucy van Attic 24. Velen hebben hem al gemaakt, maar het is ook zo'n leuk kussen!

Dan moet ik misschien eerst maar uitleggen waarom ik die naaimachine niet eerder te voorschijn kon toveren...

Wij zijn aan het verbouwen... Met het Hemelvaartweekend zijn we begonnen met slopen en sindsdien hebben wij maandenlang op de bovenverdieping gebivakkeerd. Gelukkig slapen de kids op zolder, zodat we ook redelijk ruimte hadden om te leven. Op de overloop een geïmproviseerde keuken, de studeerkamer van manlief werd een soort woonkamertje waar we tv konden kijken, een tafel op de ouderslaapkamer zodat in ieder geval de kids aan tafel kunnen eten en de hobbykamer van mams moest ineens ruimte bieden aan de koelkast en de oven en was bovendien de plek waar de kids konden computeren. Tel daarbij op dat ook de complete inventaris van de benedenverdieping weggeborgen moest worden en dan blijft er ineens heel weinig ruimte over om 'even' je naaimachine neer te zetten.

Gelukkig is het ergste inmiddels voorbij. Ik kan nog niet zeggen dat we op orde zijn, maar er kan weer geleefd worden beneden. Sinds anderhalve week heb ik zowaar weer een keuken waar gekookt kan worden! En heb ik weer een gootsteen! Jawel, na drie en een halve maand improviseren, is het verbazend waar een mens blij van kan worden! :)
Langzaamaan verhuist dus ook de inventaris weer naar beneden en kon ik zowaar voldoende ruimte op mijn bureau vrijmaken voor mijn naaimachine! (In combinatie met dat kussentje dan, want als ik iets ingewikkelders wil maken, is er toch echt eerst een grotere opruimsessie nodig.)

Het voelde zo lekker om iets af te krijgen, dat ik vervolgens de sprei maar weer heb opgepakt. Ik ben bezig met de rand, dus op zich is het niet zo veel werk meer. Bovendien is het de bedoeling dat deze sprei naar Hongarije gaat, dus is het fijn dat, als mijn schoonouders hier een dezer dagen zijn, ze de sprei meteen mee kunnen nemen. Dan kunnen ze er voor de winter nog iemand blij mee maken. 

Mijn schoonouders wonen sinds anderhalf jaar in Hongarije en proberen daar de (vaak arme) bevolking te ondersteunen. Dit doen ze o.a. met ingezamelde kleding en dekens. Als je het leuk vind, kun je eens op de website van hun stichting kijken: Hart voor Hongarije. 


Als je iets afmaakt, is het natuurlijk ook leuk om weer iets nieuws te beginnen. Dit weekend was het zulk lekker weer, dat ik het even niet zag zitten om met die grote sprei op schoot te gaan zitten. Vrijdag was ik bij Zeeman en vond daar wol dat zo lekker zacht was, dat ik daar gewoon een sjaal van móet haken. Toen ik het kocht dacht ik nog zó "dat laat ik nog wel een paar weekjes liggen, totdat die andere dingen af zijn". Maar zondag zocht ik dus iets dat lekker handzaam was en toen leek een sjaal wel zo ideaal! :)
Dus gezocht naar een leuk patroontje en die vond ik bij Drops. Deze sjaal moest driehoekig worden, maar ik had al gauw door dat ik dat never nooit ging redden met de vier bollen die ik had gekocht. Dus toen maar weer een stukje uitgehaald en nu wordt het een col sjaal:

Ik ga weer lekker verder haken!